...
Od 23 listopada, od godziny 13:50, jestem prawnie pełnoletnia.
Życzeń nie dostałam od żadnej osoby, od której chciałabym dostać. Ani od chrzestnego, który nagle mnie znienawidził, bo sobie umyślił, że chcę mu zabrać mieszkanie ( trochę skomplikowana sprawa, ale w każdym razie - żadnego mieszkania nie chcę... ), ani od... od drugiej osoby, od której bardzo chciałam dostać życzenia. Trzecia osoba, z którą pojęcia nie mam czemu kontakt mi się urwał (ta osoba wie - na GG nie siedzę, ale wysłałam tony SMSów, na które odpowiedzi nie dostałam...) nadal się nie odzywa...
Do tego nauka mi idzie coraz gorzej. Z przyczyn bardzo osobistych. Dowiedziałam się czegoś, co zaburzyło cały mój światopogląd i utwierdziło w przekonaniu, że ja ze swoim romantycznym i duchowym podejściem do miłości się do tego świata absolutnie nie nadaję.
I nawet atrakcyjna być nie potrafię. Ha. Dno dennych den...

Z jakiej ja się bajki urwałam...?
Eh. Nieważne.
Jutro ~SakuraKonan robi swoją imprezę osiemnastkową. Bo, jakby ktoś nie wiedział, mamy urodziny tego samego dnia. Tyle, że ona jest ode mnie dwie godziny starsza.
Znowu będę siedzieć sama w kącie, bojąc się odezwać do kogokolwiek. Taki ze mnie dziwny twór. Ja się nawet bawić nie umiem. Jestem nudna. Sama siebie za to nie znoszę, ale zrobić też nic z tym nie potrafię.
Nic dziwnego, że nikt mnie nie chce... Ja sama siebie też bym nie chciała.

Pff. Kompleks starej panny w wieku osiemnastu lat. Ha ha.
Piszę bez sensu, bo nie mam się komu wygadać...

Jeśli to ktoś doczytał do końca, to dziękuję i gratuluję cierpliwości. I masochizmu.